هوش هیجانی (Emotional Intelligence) چیست؟

خلاصه :

به توانایی شناخت و مدیریت هیجانات خود و همچنین درک و کنترل احساسات دیگران، هوش هیجانی (EQ و یا EI ) می گویند.

جان مایر و پیتر سالووی در سال ۱۹۹۰، برای اولین بار اصطلاح هوش هیجانی را برای مهارت درک و اداره احساسات خود و همدردی با دیگران، به کار بردند. آن ها معتقد بودند کسانی که دارای هوش هیجانی هستند، علاوه بر درک و شناخت احساسات خود شخص و دیگران، قادرند که از این درک و شناخت برای ایجاد تمایز بین نتایج متفاوت یک رفتار و پیامدهای مثبت و منفی بروز یک رفتار استفاده کنند؛ در نهایت این افراد با توجه به موقعیت و در ارتباط با افراد متفاوت، بهترین تصمیم را می گیرند و مناسب ترین رفتار را بروز می دهند. در واقع افرادی که دارای هوش هیجانی بالا هستند، توانایی این را دارند که از هر سه مولفه احساسات یعنی مولفه های شناختی، رفتاری و بیولوژیکی به طور هم زمان و موثر استفاده کنند.

بعدها اصطلاح هوش هیجانی توسط دانیل گلمن رواج پیدا کرد. گلمن معتقد بود که « تمام رهبران موثر و عالی دارای یک ویژگی مشترک هستند و آن هم توانایی مدیریت احساسات و هیجانات است. به طور کل هوش بی ارتباط به ضریب هوشی و مهارت های فنی نیست؛ این موارد بسیار اهمیت دارند و الزامی هستند اما تنها برای سطوح پایه و سمت های اجرایی.» این جاست که داشتن هوش هیجانی تمایز قابل توجهی میان شما و دیگر مدیران ایجاد می کند و شما را از مدیر خوب به مدیر عالی و موثر تبدیل می کند.